Increase Fonts:

Προς την Εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

 

Αγαπητέ κ. Παππά,

 

Σας γράφουμε σχετικά με το σχόλιό σας «ούτε μια στάλα κατανόηση» που αφορούσε στην αναλγησία των καθηγητών Αγγλικών εν μέσω της οικονομικής κρίσης στο Φύλλο 514 της 14/09/2011.

Θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι σαν επί μακρόν επαγγελματίες του χώρου της διδασκαλίας της Αγγλικής δεν κατανοούμε την απόγνωση των γονέων που ανήκουν σε μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα, όπως αναφέρετε στο σχόλιό σας.

Ας θυμηθούμε ότι τα ιδιαίτερα μαθήματα ξένων γλωσσών αποτελούσαν στο παρελθόν αποκλειστικότητα της «άρχουσας τάξης» που ήθελε να παρέχει ξενόγλωσση εκπαίδευση στους «γόνους» της όταν δεν υπήρχε εναλλακτική είτε γιατί είχαν προβλέψει τη σημασία της πολυγλωσσίας είτε απλά ως ικανοποίηση της δικής τους ματαιοδοξίας.

Όταν τα τελευταία 25-30 χρόνια υπάρχουν 8000 επίσημα Κέντρα Ξένων Γλωσσών σε όλη την Ελλάδα – περίπου 40 στην περιοχή της Άρτας μόνο – που προσφέρουν πρωτογενή εκπαίδευση υψηλού επιπέδου, αδυνατούμε να συλλάβουμε παρόμοιους προβληματισμούς. Παρακολουθώντας δε τα αποτελέσματα των μαθητών στις αναγνωρισμένες εξετάσεις γλωσσομάθειας, τα ποσοστά επιτυχίας όσων παρακολουθούν ιδιαίτερα μαθήματα είναι απογοητευτικά σε σύγκριση με εκείνα των μαθητών που φοιτούν στα επίσημα Κέντρα Ξένων Γλωσσών και ασφαλώς δεν πρόκειται για τυχαίο γεγονός.

Παραθέτουμε εδώ κάποια επιχειρήματα:

α. οι καθηγητές ιδιαιτέρων στερούνται τεχνογνωσίας αφού κατά κανόνα δεν παρακολουθούν συνέδρια, σεμινάρια ή ανάλογες εκδηλώσεις.

β. συνήθως πρόκειται για πολύ νεαρά άτομα που δεν βρίσκονται υπό την καθοδήγηση ενός επαγγελματία ή άτομα που εργάζονται σε άσχετες υπηρεσίες όπως τράπεζες, οργανισμούς, δικηγορικά γραφεία ακόμη και σε εταιρείες security και απλά συμπληρώνουν το εισόδημά τους.

γ. χρησιμοποιούν περιορισμένη βιβλιογραφία, στην πραγματικότητα την ελάχιστη που καταφέρνουν να εξασφαλίσουν δωρεάν από κάποιους εκδοτικούς οίκους.

δ. δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα σύγχρονα μέσα με τα οποία γενναιόδωρα η τεχνολογία εξοπλίζει τα ΚΕΝΤΡΑ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ – π.χ. μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο διαδραστικός πίνακας στο υπνοδωμάτιο ενός μαθητή;

Ή μήπως ξεχνάμε ότι τα βιβλία είναι όλα φτιαγμένα για ομάδες μαθητών; Επίσης η ξένη γλώσσα είναι επικοινωνία. Πιστεύετε ότι μια καθηγήτρια και ένα παιδάκι που λειτουργούν στον προσωπικό χώρο του μαθητή ή στο σαλόνι του σπιτιού αποτελούν το απόλυτο παράδειγμα επικοινωνίας; Δεν πρέπει το μάθημα να γίνεται στους ανάλογους χώρους που βοηθούν την ψυχολογία του παιδιού; Δεν πρέπει με τη συμμετοχή του στην ομάδα το παιδί να κοινωνικοποιείται; Φανταστείτε ειδικά ένα μοναχοπαίδι απομονωμένο με έναν ενήλικα στον προσωπικό του χώρο να μαθαίνει πώς να επικοινωνεί σε μια ξένη γλώσσα.

Όταν η αγορά του ξενόγλωσσου βιβλίου και των εποπτικών μέσων παρέχει διαδραστικούς πίνακες, e-books, ie-books… οι γονείς ορθώς  επιλέγουν να μην εξασφαλίσουν  την πρόσβασή των παιδιών τους σε αυτά; Και είναι μικρότερη η ευθύνη όλων όταν τα 15 ευρώ είναι «κατάμαυρα»; Δίνεται απόδειξη; Πληρώνεται φόρος; Πληρώνονται εισφορές σε Ταμεία;

Όταν ένα Κέντρο Ξένων Γλωσσών εκδίδει αποδείξεις και φορολογείται πολύ υψηλά για το ποσό των διδάκτρων που εισπράττει, πληρώνει εισφορές στον ΟΑΕΕ, απασχολεί επίσημα προσωπικό του οποίου εξασφαλίζει τη μισθοδοσία και τις εισφορές στο ΙΚΑ, πληρώνει τους λογαριασμούς στη ΔΕΗ, την θέρμανση, τον ΟΤΕ, την ύδρευση, επενδύει με μεγάλα ποσά στον εξοπλισμό και την ανανέωση των χώρων του, γιατί δεν απολαμβάνει της εμπιστοσύνης των γονέων που επιλέγουν το «ιδιαίτερο»;

Όταν στο νομό Άρτας το 85% των μαθητών φοιτούν στα επίσημα Κέντρα Ξένων Γλωσσών που

α.  παρέχουν πλήρες πρόγραμμα σπουδών,

β. υπόκεινται στις διατάξεις του Υπουργείου Παιδείας,

γ. χρεώνουν χαμηλότερα δίδακτρα και

δ. στο κάτω-κάτω διδάσκουν επαγγελματίες των οποίων η αποκλειστική και μόνιμη εργασία είναι η διδασκαλία της ξένης γλώσσας, ποιοι είναι οι παράγοντες που αποτρέπουν το 15% από το να ακολουθήσει την επιλογή της πλειοψηφίας;

Σαφώς δεχόμαστε ότι υπάρχουν πρακτικοί λόγοι, όπως η απόσταση ή η εργασία των γονέων που προέχουν. Ένα ΚΕΝΤΡΟ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ έχει την ικανότητα και την ευελιξία  να διαμορφώσει το πρόγραμμα με τέτοιο τρόπο ώστε να εξυπηρετεί και τους μαθητές και τους γονείς τους.

Σε κάθε περίπτωση όμως η επιλογή του ιδιαίτερου δεν είναι η λύση, οπότε οι γονείς  θα πρέπει να είναι να είναι πολύ προσεκτικοί γιατί η μόρφωση των παιδιών τους είναι δική τους ευθύνη και μόνο.

 

Με τιμή,

Βέκη Αθανασάκη

Γιώργος Λαυδαριάς

των Κέντρων Ξένων Γλωσσών

ΑΘΑΝΑΣΑΚΗ-ΛΑΥΔΑΡΙΑΣ